พวกเราจะต้องกินแมลงอีกใน 50 ปีข้างหน้าไหม?

Will We All Be Eating Insects In 50 Years?
พวกเราจะต้องกินแมลงอีกใน 50 ปีข้างหน้าไหม?

Each year, around 70 million people are added to the world’s population. If growth continues at this rate, by 2050 the population is expected to reach a whopping 9 billion.

ทุกๆปีจะมีประชากรเพิ่มขึ้นราวๆ 70 ล้านคนทั่วโลก ซึ่งถ้าหากประชากรโลกเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องแบบนี้ไปเรื่อยๆ คาดการณ์ว่าในปี ค.ศ. 2050 จะมีประชากรอยู่ประมาณ 9 พันล้านคน (ปัจจุบัน 7.8 พันล้านคน)

To feed all of those hungry mouths, we will need to produce almost twice as much food as we currently do.

ในอนาคตหากจะต้องผลิตอาหารให้เพียงพอต่อความต้องการของมนุษย์ทุกคน เราจำเป็นจะต้องผลิตอาหารให้ได้สองเท่าของปัจจุบันนี้

But that is going to be no mean feat—we already use 70% of agricultural land to raise livestock, oceans are overfished, environments are becoming polluted and climate change and disease threaten crop production. With almost 1 billion people already chronically hungry, it’s evident we need to buck up our ideas in order to reduce food waste and make food production more efficient.

แต่ถึงจะทำอย่างนั้นได้ก็ไม่มีความหมายอะไรอยู่ดี เพราะเราใช้พื้นที่ไปแล้ว 70% ในการเลี้ยงปศุสัตว์จากพื้นที่ทำการเกษตรทั้งหมด, ชาวประมงต่างตกปลาในมหาสมุทรมากเกินไป สิ่งแวดล้อมต่างๆก็ได้รับผลกระทบทางมลพิษ สภาพอากาศเปลี่ยนแปลง โรคพืชต่างคุกคามการพืชผลทางการเกษตร ในขณะที่ผู้คนประมาณ 1 พันล้านคนต่างหิวกระหาย จากที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ เราจะต้องคิดหาวิธีในการลดขยะที่เกิดจากอาหารที่เหลือทิ้ง รวมทั้งผลิตอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง 

One possible solution? Insects.

หนึ่งในวิธีแก้ปัญหานั้นก็คือ?  แมลง

You might turn your nose up at the idea, but entomophagy (the consumption of insects) is a common practice that’s been taking place for tens of thousands of years. Around 2 billion people regularly eat insects as part of their diet, and over 1,900 species are edible. The most commonly eaten bugs are beetles, caterpillars, bees, wasps and ants.

คุณอาจจะไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้เท่าไหร่ แต่กีฏบริโภค (การบริโภคแมลงเป็นอาหาร) เป็นเรื่องปกติและเกิดขึ้นมานานหลายหมื่นปีมาแล้ว ปัจจุบันมีผู้คนประมาณ 2 พันล้านคนทั่วโลกกินแมลงเป็นอาหาร โดยมีแมลงกว่า 1,900 สปีชีส์ ที่สามารถกินได้ และแมลงที่กินกันโดยทั่วไปส่วนมากก็จะเป็น ตัวด้วง หนอน ผึ้ง ตัวต่อ และมด

The UN Food and Agriculture Organization recently produced an in-depth report about edible insects which is worth checking out if you’re interested in the subject.

องค์กรสหประชาชาติด้านอาหารและการเกษตร ได้เพิ่งจัดทำรายงานเกี่ยวกับแมลงที่กินได้ ซึ่งหากท่านสนใจก็ลองไปค้นหาอ่านหัวข้อดังกล่าวได้ที่นี่ http://www.fao.org/3/i3253e.pdf 

You’ve Been Eating Bugs For Years

คุณเองก็กินแมลงมาแล้วเป็นเวลาหลายปี

If the idea of eating insects disgusts you, you might be surprised to find out that you already regularly eat them.

ถ้าแนวคิดเกี่ยวกับการกินแมลงทำให้คุณสะอิดสะเอียน จริงๆแล้วคุณอาจจะตกใจก็ได้ว่า ตัวคุณเองก็กินแมลงมาเป็นเวลานานแล้ว

If you check out the FDA’s Defect Levels Handbook, you can see just how many buggies you could be eating on an everyday basis. Take beer for example—the acceptable limit of insect infestation in hops is 2,500 aphids per 10 grams.

หากคุณเช็คคู่มือ FDA's Defect Levels Handbook (คู่มือที่เกี่ยวกับคำแนะนำของสิ่งปนเปื้อนในอาหารที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้และไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์) คุณจะพบว่า มีแมลงมากมายที่ปนเปื้อนมาในอาหารแล้วเราก็ทานอยู่ทุกวัน ยกตัวอย่างเช่น เบียร์ ในกระบวนการทำเบียร์จะใช้ดอกฮ็อพ ซึ่งอาจมีตัวเพลี้ยปนเปื้อนมาได้ 2,500 ตัวต่ออัตรา 10 กรัม

ดอกฮ็อพที่นำมาใช้ผลิตเบียร์

Canned fruit juices are allowed up to 1 maggot per 250 ml, curry powder is allowed up to 100 insect fragments (head, body, legs) per 25 grams and chopped dates are allowed up to 10 whole dead insects. The list goes on and on. Is this churning your stomach? It shouldn’t, because you’ve been eating them for years and it hasn’t bothered you.

น้ำผลไม้กระป๋องก็อนุญาตให้มีหนอนปนมาได้ 1 ตัวต่อน้ำผลไม้ 250 มิลลิลิตร, ผงกระหรี่ (ทำมาจาก turmeric (ขมิ้น) และ ​coriander (ผักชี)) อนุญาตให้มีแมลงปนเปื้อนมาได้ 100 ส่วน (เช่นหัว ตัว ขา) ต่อผงกระหรี่ 25 กรัม และอินทผาลัมอนุญาตให้มีแมลงที่ตายแล้วทั้งหมด 10 ตัว ซึ่งรายชื่อก็ยังมีมากกว่านี้อีก พอรู้ข้อมูลนี้แล้วกระเพาะคุณปั่นป่วนหรือเปล่า แต่ความจริงแล้วไม่เป็นอันตรายใดๆต่อสุขภาพคุณเลยแม้คุณจะกินมันมาแล้วนานนับสิบปีก็ตาม

Why Grubs?

ทำไมต้องกินแมลง?

So what’s so good about insects? Well, they’re a sustainable food source, they’re nutritious and insect farming can provide jobs and income to people living in poor areas.

อะไรคือข้อดีของการกินแมลง? ก็เพราะว่าแมลงเป็นแหล่งอาหารที่ยั่งยืน, แมลงมีสารอาหารที่อุดมไปด้วยคุณค่า ฟาร์มที่เลี้ยงแมลงก็สร้างรายได้ให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองหรือชุมชนที่ยากไร้

Insects Are Healthy.

แมลงดีต่อสุขภาพ

They might not look like much, but insects actually have a high fat, protein, vitamin, fiber and mineral content that is often comparable to fish or livestock. House crickets, for example, contain on average 205 g/kg protein; beef contains 256 g/kg. Termites are also surprisingly protein rich—one species found in Venezuela is 64% protein (and they taste like mint—trust me, I’ve eaten them). Some insects are even as much as 80% protein by weight.

ถึงแม้แมลงอาจดูไม่ค่อยดีต่อสุขภาพ แต่จริงๆแล้วไม่เป็นอย่างนั้น เพราะแมลงเป็นแหล่งของไขมัน โปรตีน วิตามิน ไฟเบอร์ และแร่ธาตุอย่างสูง ซึ่งหากเอาไปเปรียบเทียบกับปลาหรือเนื้อสัตว์อื่นๆ กับจิ้งหรีด จะพบว่าจิ้งหรีดประกอบไปด้วยโปรตีนเฉลี่ยสูงถึง 205 กรัม/จิ้งหรีด 1 กิโลกรัม โปรตีน; เนื้อวัวประกอบไปด้วย 256 กรัม/เนื้อวัว 1 กิโลกรัม ปลวกก็เป็นแหล่งของโปรตีนสูงอย่างไม่น่าเชื่อ มีปลวกชนิดหนึ่งที่พบในประเทศเวเนซูเอล่ามีโปรตีนสูงถึง 64% ต่อน้ำหนักตัว (และรสชาติของมันเหมือนมิ้นต์ - เชื่อผมเถิด ผมลองชิมมาแล้ว) แมลงบางชนิดมีโปรตีนสูงถึง 80% ต่อน้ำหนักตัว

Insects are also rich in essential amino acids and omega-3 fatty acids; mealworms contain as much unsaturated omega-3 and six fatty acids as fish and even more than beef and pork. Some are also surprisingly high in iron; locusts contain up to 20 mg/100g iron and mopane caterpillars contain a mighty 31 mg/100g, whereas beef only contains around 6 mg/100g.

แมลงประกอบไปด้วยกรดอะมิโนจำเป็นเช่น กรดไขมันโอเมก้า 3; หนอนรถด่วนประกอบไปด้วยไขมันไม่อิ่มตัวมากมาย โอเมก้า 3 และกรดไขมันอีก 6 ชนิดแบบที่มีอยู่ในปลา แต่มีมากกว่าเนื้อวัวและเนื้อหมู แมลงบางชนิดมีธาตุเหล็กสูงอย่างไม่น่าเชื่อ; ตั๊กแตนปาทังกาประกอบไปด้วยธาตุเหล็ก 10 มิลลิกรัมต่อตั๊กแตน 100 กรัม และหนอนผีเสื้อประกอบไปด้วยธาตุเหล็ก 31 มิลลิกรัมต่อหนอนผีเสื้อ 100 กรัม ในขณะที่เนื้อวัวมีธาตุเหล็กเพียง 6 มิลลิกรัมต่อเนื้อวัว 100 กรัมเท่านั้น

Bugs Are Green.

แมลงดีต่อสิ่งแวดล้อม

Consuming insects as opposed to livestock is more environmentally friendly. Insects are cold-blooded and thus require less energy to maintain their internal body temperature.

การบริโภคแมลงเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งต่างจากการบริโภคเนื้อสัตว์ แมลงเป็นสัตว์เลือดเย็น ซึ่งใช้พลังงานน้อยในการควบคุมอุณหภูมิภายในร่างกาย

This means they are very efficient at converting feed into edible body mass, unlike cattle. Crickets require around 2 kg of feed to produce 1 kg of meat, and around 80% is edible.

ซึ่งหมายถึงว่า สิ่งที่แมลงกินเข้าไปจะเอาไปสร้างมวลร่างกายของแมลงได้มากและมีประสิทธิภาพ ซึ่งต่างจากวัว จิ้งหรีดกินอาหารประมาณ 2   กิโลกรัม แต่ผลิตเนื้อได้มากถึง 1 กิโลกรัม โดยส่วนที่กินได้คิดเป็นประมาณ 80%

Cattle, on the other hand, require 8 kg to produce the same amount of meat, but only 40% of the cow can be consumed. This means that less land needs to be dedicated to growing feed for insects than for livestock, reducing irrigation and pesticide use.

แต่สำหรับวัวนั้นตรงกันข้าม วัวต้องกินอาหารมากถึง 8 กิโลกรัม เพื่อที่จะได้เนื้อที่กินได้มา 1 กิโลกรัม แต่ส่วนที่กินได้คิดเป็น 40% เท่านั้น ทั้งหมดทั้งมวลนี้แปลว่า การใช้พื้นที่ในการเลี้ยงแมลงนั้นใช้น้อยกว่าการเลี้ยงปศุสัตว์ การใช้น้ำ และการใช้ยาฆ่าแมลงอีกด้วย

Furthermore, the insects could even be used as livestock feed, for example replacing fishmeal. This would have the added advantage of increasing fish supplies available for humans to eat.

ยิ่งไปกว่านั้น แมลงสามารถใช้เลี้ยงสัตว์ได้ ยกตัวอย่างเช่น เป็นอาหารสำหรับเลี้ยงปลา ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบตรงที่ ทำให้สามารถเลี้ยงปลาสำหรับการบริโภคของมนุษย์เพิ่มขึ้นได้

Insects also require significantly less land and water than traditionally farmed animals and also reproduce much more quickly.

แมลงใช้พื้นที่ในการเลี้ยงน้อยกว่า ใช้ปริมาณน้ำน้อยกว่า เมื่อเทียบกับการเลี้ยงฟาร์มสัตว์ แถมยังให้ผลผลิตที่เร็วกว่าด้วย

They also have shorter life spans and thus can be grown quickly and farmed in large quantities in small areas.

แมลงมีวงจรชีวิตที่สั้นกว่า และยังสามารถเพาะเลี้ยงเพื่อให้โตเร็ว ได้ปริมาณที่เยอะ แต่ใช้พื้นที่เพียงเล็กน้อย 

Additionally, insects produce a fraction of greenhouse gases such as methane and ammonia when compared with other livestock, particularly cattle.

ข้อมูลเพิ่มเติมอีกคือ แมลงได้ปล่อยแก๊สเรือนกระจกเพียงเล็กน้อย เช่น แก๊สมีเธนและแอมโมเนีย เมื่อเทียบกับสัตว์ที่เลี้ยงในปศุสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ วัว

Furthermore, they can consume animal waste or plants that people and livestock cannot. This means that they don’t compete with the human food supply and can even help reduce environmental contamination.

ยิ่งไปกว่านั้นคือ แมลงสามารถย่อยซากพืชซากสัตว์ที่เหลือทิ้งได้จากการที่มนุษย์และสัตว์ในระบบปศุสัตว์ไม่สามารถทำได้ ซึ่งหมายความว่า แมลงไม่ได้มาแย่งอาหารที่มนุษย์กิน แถมยังช่วยย่อยขยะเปียกซึ่งช่วยลดการปนเปื้อนต่อสิ่งแวดล้อมได้

It’s also thought that insects are less likely to transmit zoonotic infections to humans when compared with mammals and birds.

อีกทั้งแมลงมีอัตราความเสี่ยงที่จะนำเชื้อโรคที่ติดจากสัตว์มาสู่คนค่อนข้างต่ำ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และนก

Economic And Livelihood Benefits.

เศรษฐกิจและประโยชน์ในการทำมาค้าขาย

Gathering, rearing, processing and selling insects can offer important livelihood opportunities for poor individuals living in developing countries.

การเก็บแมลง เพาะเลี้ยงแมลง และการขายแมลงอาจทำให้มีโอกาสช่องทางทำมาหากินที่ดีขึ้น สำหรับประชากรที่มีฐานะยากจน ในประเทศที่กำลังมีการพัฒนา

Not only will these activities improve their diets, but they can also offer employment and generate cash income through the sale of the produce.

ไม่เพียงแต่การค้าขายแมลงยังมีประโยชน์ทางด้านอาหารเพียงอย่างเดียว แต่ยังช่วยทำให้เกิดอัตราการจ้างงาน ผ่านกระบวนการขายและการผลิตอีกด้วย

It also doesn’t require a lot of experience or sophisticated equipment, meaning many individuals can participate in these activities including women and those living in rural or urban areas that are lacking in available land.

การเพาะเลี้ยงแมลงไม่จำเป็นต้องใช้ประสบการณ์หรืออุปกรณ์ที่ซับซ้อนแต่อย่างใด ซึ่งหมายความว่า ใครๆก็สามารถเลี้ยงแมลงได้ รวมถึงสุภาพสตรีด้วย ไม่ว่าจะเป็นชนบท หรือในเมืองที่ขาดแคลนพื้นที่สำหรับทำการเกษตร

How Do They Taste?

แล้วรสชาติล่ะเป็นอย่างไร

I haven’t eaten many insects, but the ones I have tried have been surprisingly tasty. I tried some termites in Africa and was surprised to find that they have a pleasant minty flavor. I also tried grasshoppers in Mexico that had been roasted in garlic and chili. Once I got over the idea, I quite enjoyed them and gobbled down a few on a long bus journey.

ผมไม่ได้กินแมลงอะไรเยอะแยะมากมายนัก แต่ที่ผมเคยลองกลับมีรสชาติอร่อยอย่างน่าประหลาดใจ ผมเคยลองกินปลวกที่แอฟริกา ตอนที่ลิ้มรสนั้นกลับรู้สึกว่า รสชาติอร่อยคล้ายกับรสของมิ้นต์ นอกจากนี้ผมได้ลองกินตั๊กแตนย่างกระเทียมในประเทศเม็กซิโกและชิลี ผมค่อนข้างจะมีความสุขมากในการขบเคี้ยวแมลงพวกนี้ในระหว่างการเดินทางบนรถบัสบนระยะทางที่ไกลแสนไกล

According to National Geographic, while stinkbugs may have a foul odor, they actually taste like apples. Red agave worms are meant to be spicy, and tree worms supposedly taste a bit like pork rind.

อ้างอิงถึงสารคดีเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิค พวกแมลงเหม็นอย่างแมงกระแท้ที่มีกลิ่นตัวเหม็นมาก กลับมีรสชาติคล้ายๆกับแอปเปิ้ล หนอนอะกาเว่แดงมีรสชาติเผ็ดนิดหน่อย และหนอนต้นไม้มีรสชาติคล้ายๆกับ แค็ปหมูนิดๆ

แมงกระแท้

Yummly have a great article describing some of the unexpected flavors of edible bugs. For example, Sago Grubs that are eaten across Southeast Asia taste like bacon.

เว็บไซต์ยัมม์ลี่ ได้มีบทความดีๆที่บรรยายเกี่ยวกับรสชาติที่คาดไม่ถึงของแมลงที่กินได้ ยกตัวอย่างเช่น ด้วงมะพร้าวแช่น้ำปลา ที่กินกันแพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รสชาติคล้ายๆกับเบค่อน

If you fancy trying them raw, they recommend removing the head as they have sharp pincers that are not afraid to give you a little nip.

ถ้าคุณกล้าพอที่จะลองกินแมลงบางชนิดแบบดิบๆ แนะนำว่าให้เด็ดหัวมันออกก่อน เพราะแมลงบางอย่างมีเขี้ยวแหลมๆ ที่อาจจะต่อยคุณได้

This may be a little too far for some people, but if you fancy trying scorpions in China (don’t worry, cooking them destroys their venom), they have a slight fishy taste. 

อย่างไรก็ดี การกินแมงป่องอาจจะเป็นเรื่องที่บางคนอาจจะทำใจยอมรับที่จะกินไม่ได้ (ไม่ต้องห่วงไป การปรุงแมงป่องทำให้พิษของมันหมดไป) ในประเทศจีนมีการกินกัน และรสชาติคล้ายๆปลาอยู่บ้าง

I’m not sure you could convince me with this one, but apparently tarantulas (which you can find cooked up in Cambodia and Venezuela) sometimes taste like crab or shrimp, but others have reported they taste a little like chicken.

ผมไม่แน่ใจว่าคุณจะโน้มน้าวให้ผมกินแมงป่องได้หรือป่าว แต่กับแมงมุมทารันทูลา ซึ่งคุณจะหาเมนูนี้ได้ที่ประเทศโคลัมเบีย กับ เวเนซูเอล่า ถ้าลองชิมแล้วรสชาติมันก็จะคล้ายๆกับปู หรือกุ้ง บางคนก็บอกว่ารสชาติของมันคล้ายๆกับไก่เล็กน้อย

Believe it or not, the disgusting looking giant water bug is said to taste like salted banana or melon.

เชื่อหรือไม่ว่า แมงดานาหน้าตาอาจจะดูน่าเกลียดน่ากลัว แต่รสชาติมันคล้ายๆกับกล้วยอบเกลือ หรือเมล่อน

แมงดานา

Insects might not be for everyone, but they could be a valuable asset to global food security. They’re sustainable, green, nutritious and could help people out of poverty.

แมลงอาจจะไม่เหมาะสำหรับทุกคน แต่แน่นอนว่า มันเป็นแปล่งทรัพยากรอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อชาวโลกทั่วโลกโดยไม่ต้องห่วงว่าจะขาดแคลน พวกแมลงอยู่ยั่งยืน เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มีคุณค่าทางอาหาร และช่วยคนยากจนให้มีรายได้

Plus, if you fancy bagging yourself a cheeky $4.32 million, the European Commission are offering this very generous prize to the group that comes up with the best idea for developing insects as a popular food.

นอกจากนี้หากคุณคาดหวังว่าจะได้เงินมูลค่า 4.32 ล้านเหรียญสหรัฐคณะกรรมาธิการยุโรป คุณลองเสนอไปเดียไป พวกเขากำลังต้องการความรู้เกี่ยวกับในการพัฒนาแมลงเป็นอาหารยอดนิยม

Chocolate covered caterpillars, anyone?

มีใครจะรับเมนูหนอนผีเสื้อเคลือบช็อคโกแลตไหม?

แปลโดย โนโนะ

แรงบันดาลใจโดย นิ้วก้อย

แหล่งที่มาแอบอ้าง https://www.iflscience.com/environment/will-we-all-be-eating-insects-50-years/

Why humans have evolved to drink milk? ทำไมมนุษย์มีวิวัฒนาการในการดื่มนม?

Why humans have evolved to drink milk?
ทำไมมนุษย์มีวิวัฒนาการในการดื่มนม?


Humans didn’t start out being able to digest animal milk – but now many populations do. Why has evolution favoured tolerating dairy?
ลำไส้ของมนุษย์ไม่ได้มีความสามารถในการดูดซึมสารอาหารจากนมจากสัตว์มาตั้งแต่แรก ถ้าอย่างนั้นทำไมเราถึงมีวิวัฒนาการให้ร่างกายสามารถดื่มนมได้?


Dairy milk has competition. Alternative “milks” made from plants like soya or almonds are increasingly popular. These alternatives are often vegan-friendly and can be suitable for people who are allergic to milk, or intolerant of it. The runner-up in the 2018 series of The Apprentice (UK) ran a flavoured nut milk business.
ไม่ได้มีแค่นมสดเท่านั้นที่ได้รับความนิยมในการดื่ม แต่ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นที่ที่นำมาทำเป็นนม และได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ เช่น นมถั่วเหลือง , นมแอลมอนด์ ซึ่งเป็นทางเลือกสำหรับผู้ทานมังสวิรัต และก็ยังเหมาะสำหรับผู้ที่แพ้นมวัวหรือดื่มนมวัวแล้วท้องเสียด้วย  อีกทั้งรายการโชว์ของประเทศอังกฤษที่ชื่อว่า The Apprentice  (รายการแข่งขันระหว่างนักธุรกิจกับนักธุรกิจ) ผู้ที่ได้รางวัลรองชนะเลิศ ก็คือ ธุรกิจเกี่ยวกับนมปรุงแต่งจากถั่ว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าธุรกิจนมเติบโตเป็นอย่างมาก


But the rise of alternative milks is just the latest twist in the saga of humanity’s relationship with animal milk. This relationship dates back thousands of years, and it has had a lot of ups and downs.
แต่การนิยมบริโภคนมทางเลือกนั้นเพิ่งจะมาเปลี่ยนแปลงความนิยมการบริโภคนมที่มาจากสัตว์ในช่วงระยะหลังนี้เอง แต่ถ้าพูดถึงนมจากสัตว์แล้วล่ะก็ ต้องย้อนหลังไปหลายพันปี และความนิยมของนมจากสัตว์มีช่วงที่ขึ้นๆลงๆ


When you think about it, milk is a weird thing to drink. It’s a liquid made by a cow or other animal to feed its young; we have to squirt it out of the cow’s udders to obtain it.
หากลองคิดสักนิด จริงๆนมจากสัตว์ถือว่าเป็นสิ่งแปลกที่จะดื่ม เนื่องจากน้ำนมที่มาจากแม่วัวหรือสัตว์ชนิดอื่นนั้นมีไว้ใช้เลี้ยงลูก แต่เราต้องรีดนมวัวจากเต้า แยกลูกวัวออกมาเพื่อที่จะเอาน้ำนมมาดื่ม



In many cultures it is almost unheard of. Back in 2000, China launched a nationwide campaign to encourage people to consume more milk and dairy products for health reasons – a campaign that had to overcome the deep suspicions of many older Chinese people. Cheese, which is essentially milk that has been allowed to go off, can still make many Chinese people feel sick.
ยังมีอีกหลายวัฒนธรรมที่เราไม่ค่อยได้กล่าวถึงนัก เร็วๆนี้ ย้อนกลับไปประมาณเมื่อปี ค.ศ. 2000  ประเทศจีนได้มีการรณรงค์เพื่อสนับสนุนให้ประชาชนบริโภคนมสดและผลิตภัณฑ์ที่ได้จากนมเพื่อสุขภาพ แต่การรณรงค์นี้จะต้องเอาชนะความหวาดระแวงต่อนม ที่มีอยู่ในผู้สูงวัยชาวจีน เช่น ชีส ซึ่งมีส่วนประกอบหลักที่มาจากนมโดยนำไปหมักให้เสียหรือบูด ซึ่งทำให้ชาวจีนหลายคนรู้สึกสะอิดสะเอียน

Milk is poured at a dairy farm in Russia. Compared to humanity’s 300,000-year history, drinking milk is a new habit (Credit: Getty)

ภาพการเทนมสดในฟาร์มแห่งหนึ่งที่ประเทศรัสเซีย ซึ่งหากเปรียบเทียบกับมนุษย์เมื่อ 300,000 ปีที่แล้ว การดื่มนมถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับมนุษย์

Set against the 300,000-year history of our species, drinking milk is quite a new habit. Before about 10,000 years ago or so, hardly anybody drank milk, and then only on rare occasions. The first people to drink milk regularly were early farmers and pastoralists in western Europe – some of the first humans to live with domesticated animals, including cows. Today, drinking milk is common practice in northern Europe, North America, and a patchwork of other places.
เมื่อเทียบกับประวัติศาสตร์ตั้งแต่ 300,000 ที่ผ่านมา สายพันธุ์มนุษย์เรา การดื่มนมถือเป็นพฤติกรรมใหม่ ก่อนหน้านี้ประมาณ 10,000 ปีที่แล้ว แทบจะไม่มีใครดื่มนมเลยหรือหาคนดื่มนมได้ยากมาก มนุษย์คนแรกที่ดื่มนมเป็นประจำคือเกษตรกรเลี้ยงสัตว์ในยุโรปตะวันตก มีมนุษย์กลุ่มแรกบางกลุ่มอาศัยอยู่กับสัตว์เลี้ยง รวมถึงวัวด้วย แต่ในปัจจุบันนี้การดื่มนมถือเป็นเรื่องปกติมากในยุโรปตอนเหนือ อเมริกาเหนือ และท้องถิ่นอื่นๆ


Baby food
อาหารเด็ก 


There is a biological reason why drinking animal milk is odd.
มีเหตุผลทางชีววิทยาเหตุผลหนึ่งที่บอกว่า ทำไมการดื่มนมเป็นเรื่องแปลก


Milk contains a type of sugar called lactose, which is distinct from the sugars found in fruit and other sweet foods. When we are babies, our bodies make a special enzyme called lactase that allows us to digest the lactose in our mother’s milk. But after we are weaned in early childhood, for many people this stops. Without lactase, we cannot properly digest the lactose in milk. As a result, if an adult drinks a lot of milk they may experience flatulence, painful cramps and even diarrhoea. (It’s worth noting that in other mammals, there aren’t any lactase-persistent adults – adult cows don’t have active lactase, and neither do cats or dogs, for example).
นมมีส่วนประกอบที่เป็นน้ำตาลที่เรียกว่า แลคโตส ซึ่งเป็นน้ำตาลชนิดหนึ่งที่จะพบได้ตามผลไม้หรือของหวานอื่นๆ ช่วงวัยแรกเกิดของมนุษย์ ร่างกายเราจะสร้างเอนไซม์ที่เรียกว่า แลคเตส ซึ่งจะช่วยในการดูดซึม แลคโตส ที่มีอยู่ในนมแม่ แต่หลังจากที่ทารกหย่านมแล้ว เมื่อเติบโตขึ้นมามีหลายคนที่ร่างกายหยุดสร้าง แลคเตส ซึ่งคนเหล่านั้นก็จะไม่สามารถดูดซึมน้ำตาลแลคโตสในนมได้ ซึ่งส่งผลให้มีผู้ใหญ่หลายคนที่ดื่มนมแล้วผายลม (ตดแตก) เป็นตะคริว หรือแม้แต่ท้องเสีย (ขี้แตก)นั่นเอง (เป็นที่น่าสังเกตว่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นไม่ผลิตเอนไซม์แลคเตสได้เมื่อโตขึ้น เช่น วัวตัวเต็มวัยเองก็ไม่มีแลคเตสเช่นกัน อีกทั้งยังรวมถึงสุนัขและแมวด้วย)



So the first Europeans who drank milk probably farted a lot as a result. But then evolution kicked in: some people began to keep their lactase enzymes active into adulthood. This “lactase persistence” allowed them to drink milk without side effects. It is the result of mutations in a section of DNA that controls the activity of the lactase gene.
ดังนั้นชาวยุโรปกลุ่มแรกๆที่เริ่มดื่มนมก็น่าจะตดแตกหลายต่อหลายครั้ง แต่พอมีวิวัฒนาการเข้ามา คนบางส่วนได้เริ่มที่ปรับตัวได้จะเก็บเอนไซม์แลคเตสไว้ในร่างกายเมื่อเติบโตขึ้น ซึ่ง "การคงอยู่ของแลคเตส" ทำให้มนุษย์สามารถดื่มนมได้โดยไม่มีผลข้างเคียง ซึ่งเป็นผลจากการกลายพันธุ์ของระบบพันธุกรรม (DNA) ซึ่งมียีนส์ควบคุมการผลิตของแลคเตสอยู่

Artwork from the tomb of Methethi in Egypt, dated to around 2350BC, shows an ancient Egyptian milking a cow (Credit: Getty)
งานจิตรกรรมฝาผนังจากสุสานเมเทธิ ในอียิปต์ เป็นช่วงเวลาประมาณ 2350 ก่อนคริสตกาล ซึ่งแสดงให้เห็นว่าชาวอียิปต์โบราณดื่มนมวัว

“The first time that we see the lactase persistence allele in Europe arising is around 5,000 years BP [before present] in southern Europe, and then it starts to kick in in central Europe around 3,000 years ago,” says assistant professor Laure Ségurel at the Museum of Humankind in Paris, who co-authored a 2017 review of the science of lactase persistence.
"ครั้งแรกที่เราพบว่ามนุษย์เริ่มมีวิวัฒนาการพัฒนายีนส์ การคงอยู่ของแลคเตส ในยุโรป เกิดขึ้นประมาณ 5,000 ปีก่อนปีค.ศ.1950 แถบๆทางยุโรปตอนใต้ และจากนั้นก็ไปสู่ยุโรปกลางประมาณ 3,000 ปีก่อนปีค.ศ.1950" ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ลอเร่ ซีกูเรล กล่าวไว้ที่พิพิธภัณฑ์ Humankind ในกรุงปารีส ซึ่งเขาเป็นคนร่วมแต่งหนังสือ บทวิเคราะห์ของวิทยาศาสตร์ต่อการคงอยู่ของแลคเตส



The lactase persistence trait was favoured by evolution and today it is extremely common in some populations. In northern Europe, more than 90% of people are lactase persistent. The same is true in a few populations in Africa and the Middle East.
การคงอยู่ของแลคเตสนั้นถูกเปลี่ยนแปลงไปตามวิวัฒนาการ และทุกวันนี้มีประชากรอยู่มากมายในยุโรปตอนเหนือ หรือประมาณมากกว่า 90% ที่มียังเก็บเอนไซม์แลคเตสไว้ แต่ในทวีปแอฟริกาและตะวันออกกลางนั้นประชากรที่ดื่มนมวัวได้ยังคงมีไม่มาก


But there are also many populations where lactase persistence is much rarer: many Africans do not have the trait and it is uncommon in Asia and South America.
แต่ก็ยังมีประชากรอีกมากที่เมื่อโตขึ้นแล้วร่างกายไม่ผลิตเอนไซม์แลคเตส ชาวแอฟริกาเองก็มีคนดื่มนมได้ไม่มากนัก รวมถึงทางทวีปเอเชียและทวีปอเมริกาใต้ด้วยเช่นกัน

A woman purchases soy milk in Hong Kong. Dairy can make many people feel sick in Asia, where the lactase persistence trait is uncommon (Credit: Getty)

ในประเทศฮ่องกง มีสุภาพสตรีท่านหนึ่งมาจ่ายตลาดโดยซื้อนมถั่วเหลือง ในทวีปเอเชียนมสดทำให้คนมากมายท้องไส้ปั่นป่วน ซึ่งหมายถึงว่าสภาวะการคงอยู่ของแลคเตสหาได้ยากในเอเชีย

It is hard to make sense of this pattern because we don’t know precisely why drinking milk, and therefore lactase persistence, was a good thing, says Ségurel: “Why was it so strongly advantageous in itself?”
จริงๆก็เป็นเรื่องที่หาเหตุผลได้ยาก เพราะเราไม่รู้ว่าทำไมการดื่มนมมากๆแล้วทำให้ร่างกายมีการคงอยู่ของเอนไซม์แลคเตส ซีกูเรลกล่าว "ทำไมมนุษย์ถึงพยายามจะดื่มนมให้ได้?" 


The obvious answer is that drinking milk gave people a new source of nutrients, reducing the risk of starvation. But on closer inspection this doesn’t hold up.
คำตอบที่ชัดเจนเลยก็คือว่า การดื่มนมนั้นทำให้เราได้รับสารอาหารจากแหล่งโปรตีนใหม่ๆ และช่วยคลายความหิวกระหายได้ แต่เหตุผลอื่นนั้นยังไม่ทราบแน่ชัด


“There’s a lot of different sources of food, so it’s surprising that one source of food is so important, so different from other sorts of food,” says Ségurel.
"แหล่งอาหารต่างๆ ก็มีคุณค่าทางอาหารที่แตกต่างกันไป แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ แหล่งอาหารบางอย่างมีคุณค่าทางอาหารที่สำคัญที่ไม่เหมือนกับอาหารชนิดอื่นๆ" เซกูเรลกล่าว


People who are lactase-non-persistent can still eat a certain amount of lactose without ill effects, so drinking a small amount of milk is fine. There is also the option of processing milk into butter, yoghurt, cream or cheese – all of which reduce the amount of lactose. Hard cheeses like cheddar have less than 10% as much lactose as milk, and butter is similarly low. (Read more about parmigiano, a cheese with so little lactose it can be eaten by the lactose-intolerant). “Heavy cream and butter have the lowest lactose,” says Ségurel.
คนที่ไม่มีเอนไซม์แลคเตสสามารถรับประทานแลคโตสได้โดยไม่มีผลเสียต่อสุขภาพ แต่ว่าจะต้องทานในปริมาณน้อย อีกทั้งยังมีผลิตภัณฑ์ที่มาจากนมอย่างอื่นอีกมากมาย เช่น เนย โยเกิร์ต ครีม หรือชีส ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวนี้มีปริมาณแลคโตสอยู่เพียงน้อยนิด อย่างชีสแข็ง เช่น cheddar (ชีสต์ก้อน) ก็มีแลตโตสน้อยกว่าถึง 10% เมื่อเทียบกับนมสด และเนยเองก็มีแลคเตสค่อนข้างต่ำ คนที่ไม่มีเอนไซม์แลคเตสก็สามารถทานชีสได้ด้วย "ครีมแข็งและเนยมีปริมาณแลคโตสน้อยที่สุด" ซีกูเรลกล่าว

Hard cheeses like parmigiano-reggiano can have little to no lactose (Credit: Getty)

ชีสแข็งอย่างเช่น ปาร์มิจิอาโน เรกกิอาโน (หรือชีสพาเมียซาน) มีปริมาณแลคโตสน้อยไปจนถึงไม่มีเลย

Accordingly, people seem to have invented cheese rather quickly. In September 2018, archaeologists reporting finding fragments of pottery in what is now Croatia. They carried fatty acids, suggesting that the pottery had been used to separate curds from whey: a crucial step in making cheese. If that is correct (and the interpretation has been questioned), people were making cheese in southern Europe 7,200 years ago. Similar evidence from slightly more recent times, but still more than 6,000 years ago, has been found elsewhere in Europe. This is well before lactase persistence became common in Europeans.
ตามประวัติศาสตร์ ผู้คนรู้วิธีผลิตชีสได้ค่อนข้างเร็ว โดยในเดือนกันยายน ค.ศ.2018 นักประวัติศาสตร์รายงานว่า มีการค้นพบเครื่องดินเผาแตกในบริเวณประเทศโครเอเชีย ซึ่งตรวจสอบพบว่ามีกรดไขมันอยู่ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่าเครื่องดินเผานี้ใช้สำหรับการแยกหางนมจากเวย์โปรตีน ซึ่งเป็นก้าวสำคัญมากในการสร้างชีส ถ้าเดาไม่ผิดล่ะก็ ผู้คนเริ่มสร้างชีสเป็นในแถบยุโรปตอนใต้ ประมาณ 7,200 ปี และยังมีหลักฐานที่ใกล้เคียงกันในเวลาต่อมา ประมาณ 6,000 ปีก่อน ซึ่งเป็นหลักฐานอย่างดี ก่อนที่จะมีการคงสภาพแลคเตสที่มีทั่วในทวีปยุโรป



That said, there is clearly a pattern behind which populations evolved high levels of lactase persistence and which didn’t, says genetics professor Dallas Swallow of University College London. Those with the trait are pastoralists: people who raise livestock. Hunter-gatherers, who do not keep animals, did not acquire the mutations. Neither did “forest gardeners” who cultivated plants, but not livestock.
"มีการกล่าวไว้ว่า มีตัวอย่างของการวิวัฒนาการของประชากรที่เกี่ยวกับการพัฒนาเอนไซม์เลคเตส และคนที่ไม่มีเอนไซม์นี้" ศาสตราจารย์ดัลลาส สวอลโล่วกล่าว ซึ่งท่านทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยลอนดอน - ซึ่งคนที่มีวิวัฒนาการรักษาเอนไซม์แลคเตสไว้ก็คือพวกเลี้ยงสัตว์ ส่วนนักล่าสัตว์ที่ไม่ได้เลี้ยงสัตว์ก็จะไม่มีวิวัฒนาการนี้ รวมถึงชาวสวนป่าที่ปลูกพืชแต่ไม่เลี้ยงสัตว์ ก็ไม่มีวิวัฒนาการเก็บเอนไซม์แลคเตสไว้เช่นกัน


It makes sense that people who did not have access to animal milk were not under great evolutionary pressure to adapt to drinking it.
ซึ่งมันก็สมเหตุสมผลกับข้อมูลที่ว่า คนที่ไม่ได้ดื่มนมจากสัตว์ก็จะไม่ได้รับการกระตุ้นให้ร่างกายมีวิวัฒนาการในการดื่มนมจากสัตว์ได้


The question is, why did some pastoralist people acquire the trait and not others?
แต่มีข้อที่น่าสงสัยอยู่ข้อหนึ่งคือ ทำไมเกษตรกรที่เลี้ยงสัตว์บางคนผลิตเอนไซม์แลคเตส แต่บางคนไม่ผลิต?

A Sudanese boy milks a cow at a cattle camp; an enduring mystery is why only some pastoralist groups acquired lactase persistence (Credit: Getty)

เด็กชาวซูดานรีดนมที่จากวัว ซึ่งเป็นข้อสงสัยที่ว่า ทำไมเกษตรกรเลี้ยงสัตว์บางคนเท่านั้นที่ยังผลิตเอนไซม์แลคเตสได้ตอนโต

Ségurel points to east Asian herding peoples, such as those in Mongolia, who have some of the lowest rates of lactase persistence even though they rely heavily on milk from their animals for food. The mutations were common in nearby populations in Europe and western Asia, so it would have been possible for them to spread into these east Asian groups, but they didn’t. “That’s the big puzzle,” says Ségurel.
ซีกูเรลได้ยกประเด็นตัวอย่างในเอเชียตะวันออก เกี่ยวกับกลุ่มคนเลี้ยงสัตว์ เช่น ชาวมองโกเลีย ซึ่งมีอัตราการคงอยู่ของ แลคเตส ต่ำมาก แม้พวกเขาจะพึ่งพาการดื่มนมวัว ซึ่งเป็นอาหารหลักก็ตาม การกลายพันธุ์ของ DNA ในการมี แลคเตส นั้นส่วนใหญ่จะอยู่แถบเอเชียตะวันตก หรือไม่ก็ยุโรป ซึ่งมีความเป็นไปได้ที่จะส่งต่อ DNA นี้ไปยังเอเชียตะวันออก แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น "ซึ่งนี้คือปริศนาอันยิงใหญ่ที่น่าขบคิด" เซกูเรล กล่าว

Dairy benefits
ประโยชน์ของนม


She speculates that drinking milk might have other advantages besides its nutritional value. People who keep livestock are exposed to their diseases, which can include anthrax and cryptosporidiosis. It may be that drinking cow’s milk provides antibodies against some of these infections. Indeed, milk's protective effect is thought to be one of the benefits of breastfeeding children.
ซีรูเกลคาดการณ์ว่า การดื่มนมอาจมีข้อดีอื่นๆนอกจากคุณค่าทางโภชนาการ คนที่เลี้ยงปศุสัตว์มีการสัมผัสโรคที่เกิดขึ้นในสัตว์ เช่น โรคแอนแทร็กซ์  โรคท้องร่วง เป็นต้น ซึ่งทำให้การดื่มนมวัวอาจทำให้ร่างกายสร้าง แอนติบอดี้ มาเป็นภูมิคุ้มกันสู้กับโรคดังกล่าวได้ ซึ่งเป็นหนึ่งในข้อดีที่นอกเหนือจากการดื่มนมแม่ 

Women nurse their children in Bogota, Colombia for a World Breastfeeding Week event. Milk’s protective effect is thought to be a benefit of breastfeeding (Credit: Getty)

แม่ป้อนนมลูกในประเทศโบโกตา โคลัมเบีย ในสัปดาห์เทศกาลการให้นมลูกระดับโลก ซึ่งผู้คนเชื่อว่าภูมิคุ้มกันที่ได้จากนมนั้นมีประโยชน์ (เครดิตโดย Getty)

But some of the mysterious absences of lactase-persistence could be down to sheer chance: whether anyone in a group of pastoralists happened to get the right mutation. Until fairly recently there were a lot fewer people on Earth and local populations were smaller, so some groups would miss out by plain bad luck.
แต่ก็มีเรื่องแปลกๆอยู่บ้าง เช่นว่า บางคนร่างกายก็ไม่ผลิตเอนไซม์ แลคเตส รวมทั้งผู้คนที่ผลิตเอนไซม์นี้ก็ลดลงเรื่อย รวมทั้งคนที่เลี้ยงปศุสัตว์บางคนด้วยเช่นกันที่จะสามารถได้รับยีนส์กลายพันธุ์นี้ จนเมื่อไม่นานมานี้ ประชากรโลกสามารถผลิตเอนไซม์ก็ลดลงเรื่อยๆ รวมทั้งชนกลุ่มน้อยก็เล็กลงเรื่อยๆ ซึ่งบางคนในกลุ่มก็โชคร้ายที่ไม่มีเอนไซม์นี้



“I think the most coherent part of the picture is that there’s a correlation with the way of life, with pastoralism,” says Swallow. “But you have to have the mutation first.” Only then could natural selection go to work.
“ ดิฉันคิดว่าสิ่งที่เชื่อมโยงคำตอบว่าทำไมบางคนผลิตเอนไซม์ก็คือกลุ่มผู้เลี้ยงปศุสัตว์” สวอลโลว์ กล่าว “ แต่คุณต้องมีการกลายพันธุ์ก่อน” จากนั้นจึงจะมีการคัดสรรจากธรรมชาติว่า ใครจะมีหรือไม่มีเอนไซม์นี้


In the case of Mongolian herders, Swallow points out that they typically drink fermented milk, which again has a lower lactose content. Arguably, the ease with which milk can be processed to be more edible makes the rise of lactase persistence even more puzzling. “Because we were so good at adapting culturally to processing and fermenting the milk, I’m struggling with why we ever adapted genetically,” says Swallow’s PhD student Catherine Walker.
ในกรณีของกลุ่มเลี้ยงสัตว์ชาวมองโกเลีย สวอลโล่วชี้ให้เห็นว่า พวกมองโกเลียดื่มนมหมักเป็นประจำ ซึ่งมีปริมาณแลคโตสต่ำ ซึ่งยังคงถกเถียงกันว่า การแปรรูปนมเพื่อให้สามารถดื่มได้ดีขึ้นนั้น ยิ่งทำให้ แลคเตส คงอยู่ได้นานขึ้น --------



There may have been several factors promoting lactase persistence, not just one. Swallow suspects that the key may have been milk’s nutritional benefits, such as that it is rich in fat, protein, sugar and micronutrients like calcium and vitamin D.
ยังมีอีกหลายปัจจัยที่สนับสนุนการคงอยู่ของ แลคเตส แต่ยังมีอย่างอื่นอีก สวอลโลวมองว่า ประโยชน์สำคัญของสารอาหารที่อยู่ในนมนั้นมีหลายอย่างที่อุดมไปด้วยไขมัน โปรตีน น้ำตาล หรือไมโครนิวเทรียน เช่น แคลเซียมและวิตามินดี


It is also a source of clean water. Depending on where your community lived, you may have evolved to tolerate it for one reason over another.
นอกจากนี้ยังนมยังประกอบไปด้วยน้ำสะอาด ซึ่งขึ้นอยู่กับชุมชนที่อยู่อาศัยด้วย คุณอาจจะมีวิวัฒนาการในการทนต่อแลคโตสมากกว่าที่อื่นๆ


It’s unclear whether lactase persistence is still being actively favoured by evolution, and thus whether it will become more widespread, says Swallow. In 2018 she co-authored a study of a group of pastoralists in the Coquimbo region of Chile, who acquired the lactase-persistence mutation when their ancestors interbred with newly-arrived Europeans 500 years ago. The trait is now spreading through the population: it is being favoured by evolution, as it was in northern Europeans 5,000 years ago.
ไม่เป็นที่แน่ชัดว่า การคงอยู่ของแลคเตสยังคงได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามวิวัฒนาการ   และไม่ว่าแน่ชัดว่ามันจะแพร่หลายมากขึ้นหรือไม่ สวอลโล่วกล่าว ในปีค. ศ. 2018 เธอร่วมประพันธ์การศึกษาของนักปศุสัตว์ ในเขตโคกีมโบในประเทศชิลีชิลีผู้ ซึ่งชาวชิลีได้กลายพันธุ์ ให้มีสภาพทนต่อแลคเตส อันเนื่องมาจากบรรพบุรุษของพวกเขาแต่งงานกับชาวยุโรปที่เพิ่งอพยพเข้ามาเมื่อ 500 ปีก่อน หลังจากนั้นก็มีลูกหลานไปทั่วซึ่งมีเชื้อสายยุโรป: ชาวชิลีจึงมีวิวัฒนาการเหมือนในยุโรปเหนือเมื่อ 5,000 ปีก่อน

Dairy cows munch on alfalfa in north-western France, a part of the world where people would have adapted to drinking milk around 3,000 years ago (Credit: Getty)

วัวนมกำลังเคี้ยวหญ้าแอลฟัลฟา ในทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ที่หนึ่งในโลกที่ผู้คนปรับตัวในการดื่มนมมากว่า 3 พันปีแล้ว (เครดิตโดย Getty)

But this is a special case because the Coquimbo people are heavily reliant on milk. Globally, the picture is very different. “I would think it’s stabilised myself, except in countries where they have milk dependence and there is a shortage [of other food],” says Swallow. “In the West, where we have such good diets, the selective pressures are not really likely to be there.”
แต่นี่เป็นกรณีพิเศษเพราะคนโกกีมโบพึ่งนมมาก แต่ละที่ทั่วโลกก็แตกต่างกันไป “ ฉันคิดว่าการดื่มนมก็ยังมีอยู่ไปเรื่อยๆ ยกเว้นในประเทศที่พวกเขามีการพึ่งพานมและมีการขาดแคลน [อาหารชนิดอื่นๆ ]” Swallow กล่าว “ ในโลกตะวันตกที่ซึ่งเรามีอาหารดีๆหลากหลาย ความจำเป็นที่จะต้องดื่มนมก็จะมีไม่มากเท่าไหร่”



Dairy decline?
การดื่มนมน้อยลง?


If anything, the news over the last few years offers the opposite impression: that people are abandoning milk. In November 2018, the Guardian published a story headlined “How we fell out of love with milk”, describing the meteoric rise of the companies selling oat and nut milks, and suggesting that traditional milk is facing a major battle.
ข่าวใดๆก็ตามที่ปรากฏขึ้นในรอบสองสามปีนี้ อาจจะมีประเด็นว่าผู้คนจะเลิกกินนม แต่กลับตรงกันข้าม ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2018 หนังสือพิมพ์รายวันเดอะการ์เดี้ยนพาดหัวข่าวว่า "เราตกหลุมรักนมได้อย่างไร" ซึ่งอธิบายเกี่ยวกับยอดขายของบริษัทที่ขายข้าวโอ้ต และนมจากถั่ว ซึ่งแนะนำว่า การดื่มนมจากสัตว์แบบเดิมๆ อาจจะลดลงได้


But the statistics tell a different story. According to the 2018 report of the IFCN Dairy Research Network, global milk production has increased every year since 1998 in response to growing demand. In 2017, 864 million tonnes of milk were produced worldwide. This shows no sign of slowing down: the IFCN expects milk demand to rise 35% by 2030 to 1,168 million tonnes. 
แต่จากสถิติกลับแตกต่างออกไป อ้างจากรายงานของ IFCN Dairy Research Network (องค์กรเกี่ยวกับการวิจัยนม)  ในปี ค.ศ. 2018 การผลิตนมทั่วโลกเพิ่มขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 เพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้น ในปี ค.ศ.2017 มีการผลิตนม 864 ล้านตันทั่วโลก สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าไม่มีสัญญาณของการชะลอตัวของการดื่มนมวัว: IFCN คาดว่าความต้องการนมจะเพิ่มขึ้น 35% ในปี ค.ศ.2030 เป็น 1,168 ล้านตัน 


Still, this masks some more localised trends. A 2010 study of food consumption found that in the US milk consumption has fallen over the last few decades – although it was replaced with fizzy drinks, not almond milk. This fall was balanced by growing demand in developing countries, especially in Asia – something the IFCN has also noted. Meanwhile, a 2015 study of people’s drinking habits in 187 countries found that milk drinking was more common in older people, which does suggest that it is less popular with the young – although this says nothing about young people’s consumption of milk products like yoghurt.
ถึงกระนั้นสิ่งนี้ก็ปิดบังเทรนด์ที่แปลแล้วบางส่วน การศึกษาการบริโภคอาหารในปี 2010 พบว่าการบริโภคนมของสหรัฐลดลงในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาแม้ว่าจะถูกแทนที่ด้วยเครื่องดื่มที่เป็นฟองไม่ใช่นมอัลมอนด์ ฤดูใบไม้ร่วงนี้มีความสมดุลโดยความต้องการเพิ่มขึ้นในประเทศกำลังพัฒนาโดยเฉพาะในเอเชีย - สิ่งที่ IFCN ได้กล่าวไว้ ในขณะเดียวกันจากการศึกษาพฤติกรรมการดื่มของผู้คนใน 187 ประเทศในปี 2558 พบว่าการดื่มนมเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุซึ่งแนะนำว่าเป็นที่นิยมน้อยกว่าคนหนุ่มสาวถึงแม้ว่าสิ่งนี้จะไม่เกี่ยวกับการบริโภคผลิตภัณฑ์นมเช่นโยเกิร์ต

While milk consumption has fallen in the US, in Asia demand is growing (Credit: Getty)

ในขณะที่การบริโภคนมน้อยลงในอเมริกา แต่ในเอเชียนั้นกลับกันคือเพิ่มมากขึ้น (เครดิตโดย Getty)

Still, it seems unlikely that alternative milks will make much of a dent in the world’s growing appetite for milk, at least over the next decade.
ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ที่นมทางเลือกจะทำให้การบริโภคนมวัวจะลดลงแต่อย่างใด อย่างน้อยๆก็นานไปจนถึงทศวรรษหน้า (อีกสิบปีข้างหน้า)



Walker adds that alternative milks are “not a like-for-like substitution” for animal milk. In particular, many don’t have the same micronutrients. She says they are most useful for vegans and for people allergic to milk – the latter being a reaction to milk protein, and nothing to do with lactose.
วอล์คเกอร์เสริมว่านมทางเลือกนั้น“ ไม่ใช่มาแทนที่นมสัตว์แต่อย่างใด” โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลายคนที่ต้องการสารอาหารเสริม เธอกล่าวอีกว่าบอก นมทางเลือกมีประโยชน์มากสำหรับคนมังสวิรัติ (คนที่ไม่บริโภคเนื้อสัตว์) และสำหรับคนที่แพ้นม - เป็นแหล่งอุดมของโปรตีน แถมยังไม่มีแลคโตสอีกด้วย

Alternative milks like almond milk don’t normally have the same micronutrients as dairy (Credit: Getty)

นมทางเลือกอย่างเช่น แอลมอนด์ไม่ได้มีสารอาหารอย่างเดียวกันกับที่มีในนมสดจากสัตว์ (เครดิตโดย Getty)

It’s particularly striking that so much of the growth in milk demand is in Asia, where most people are non-lactase-persistent. Whatever advantages the people there see in milk, they outweigh the potential digestive issues or the need to process the milk.
เป็นที่น่าสังเกตว่า การบริโภคนมในทวีปเอเชียกลับเพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งๆที่คนเอเชียส่วนใหญ่ไม่ผลิตเอนไซม์ แลคเตส ที่สำหรับใช้ย่อยนม แต่ผู้คนกลับเห็นประโยชน์ของนม โดยไม่สนใจปัญหาเกี่ยวกับระบบการย่อยนมเลย


In fact, the United Nations Food and Agriculture Organisation has pushed for people in developing countries to keep more non-traditional dairy animals, such as llamas, so that they can obtain the benefits of milk even if cow’s milk is unavailable or too expensive.
ในความเป็นจริงองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติได้ผลักดันให้คนในประเทศกำลังพัฒนาให้เลี้ยงโคนมที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิมมากขึ้น เช่น ลามะ เพื่อให้ได้รับประโยชน์จากนมแม้ว่านมวัวไม่มีขายหรือแพงเกินไป 

ตัวลามะ (ภาพประกอบจาอินเตอร์เน็ต)

What’s more, a major study published in January described a “planetary health diet” that is designed to both maximise health and minimise our impact on the environment. While it entails drastically cutting down on red meat and other animal products, it nevertheless includes the equivalent of one glass of milk a day.
จากการศึกษาข้อมูล ที่ได้ตีพิมพ์ในเดือนมกราคม ได้อธิบายเกี่ยวกับ "อาหารเพื่อสุขภาพ" ที่ผลิตมาเพื่อให้ได้ผลต่อสุขภาพที่ดีที่สุด แต่กระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด ซึ่งอาจจะทำให้การบริโภคเนื้อแดง หรือผลิตภัณฑ์จากสัตว์ชนิดอื่นๆลดลง โดยมีคุณค่าทางอาหารเทียบกับนมหนึ่งแก้ว


Milk, it seems, is not down and out. If anything it’s still on the up – even if our bodies have mostly stopped evolving in response to it.
ดูเหมือนว่านมวัวจะยังไม่ลดความนิยมลง ตราบใดที่ยอดขายยังสูงอยู่ ถึงแม้ว่าร่างกายของมนุษย์เราจะไม่มีวิวัฒนาการในการย่อยมันก็ตาม

• By Michael Marshall  

แปลโดย โนโนะ
แรงบันดาลใจโดย คุณจิ๋ว

แหล่งที่มาแอบอ้าง http://www.bbc.com/future/story/20190218-when-did-humans-start-drinking-cows-milk